Lubimy zachwycać się cudzymi myślami, poglądami ,teoriami i staramy się nimi żyć – ale to takie DOROSŁE( bee)  i często nudne i niezrozumiałe.

Świat dziecka jest jak okienko przez które można zobaczyć w nowy sposób fragmenty naszego życia.

Nie można zobaczyć wiele przez dziurkę od klucza jeśli się do niej nie zbliżysz.

Spojrzenie dziecka na świat jest snopem światła o wyjątkowym spektrum, nie zafałszowanym, prawdziwym i pięknym . Ludzie dorośli spędzający dużo czasu z dziećmi i lubiący ich świat w sposób naturalny przejmują ten piękny sposób postrzegania życia.

Zapracowani ojcowie, ciężko zakręceni obowiązkami i troskami codziennymi– zaniedbując świat swoich dzieci tracą wielki skarb który jest w ich zasięgu.

Łagodność, dystans do „ spraw ważnych”, kolory, wyobraźnia, szczerość  to tylko kilka diamencików które można dostrzec  podczas zabawy i przyjaźni z dziećmi.

Trzeba być blisko żeby tego doświadczyć. Jest to trudne gdy  kontakt z dzieckiem ogranicza się do pocałunku w czoło na dobranoc.

Pięć ostatnich lat mojego  ojcowania dało mi wiele nowych wskazówek  i odpowiedzi na pytanie:

JAK ŻYĆ?

Czas spędzany z dzieckiem to nie tylko obowiązek Taty ale niesamowicie praktyczna FRAJDA!

Z pięcioma świeczkami.

Chcę ich mieć jak najwięcej

płonących wdzięcznie!

Byle smakować

patrząc na Ciebie

śmiejącą się serdecznie!

                               Basi

5 lat ze zmarszczkami w odpowiednim miejscu!

5 lat nowych obowiązków!

5 lat tłumaczenia świata na nowo!

5 lat szalonej Przyjaźni  naszych dzieci!

5 lat z nowymi siłami!

5 lat z nowym kompasem priorytetów!

5 lat szybkich, radosnych powrotów  po pracy!

5 lat nowych ludzi i serc dookoła!

5 lat międzypokoleniowej przyjaźni!

5 lat wariowania i głupawy na dywanie!

5 lat Łaski i życzliwości Stwórcy!

5 lat……..

Kochamy Cie Pawełku baaaaaardzo!

Patrzę na ten mój brzeg i dziękuję za to co za mną, idę naprzód dziękując za to co przede mną.

Widzę Jego postać -zachęcająco świeżą mimo tylu lat. Czy to możliwe żeby ciągle ten sam płomień zapalał do Życia  i ożywiał   Sens i Cel ?

Na świerku w moim ogrodzie wielki gołąb grzywacz od dwóch lat rodzinnie spędza czas. Wytrwale, wiernie i blisko naszych okien. Może to przypadek, ale ten płochliwy z natury ptak  nigdy nie osiedlał się blisko człowieka.

To dla mnie taki kolejny znak w spełnienie tego co  teoretycznie jest niemożliwe.

„ Zaskoczyłeś mnie Panie, a ja dałem się zaskoczyć” jak mówił Prorok  w  Izraelu – a ja mu na to AMEN!.

Dziękuję Ci Boże za to że z Tobą jestem bezpieczny!

Ale przyszedł taki dzień kiedy dotarły do mnie inne PORANNE DOBRE WIADOMOŚCI – pełne słów pięknych, aktualnych, osobistych, praktycznych. Wiadomości dziwne – bo w formie rozmowy.

Poranna modlitwa sam na sam w samochodzie, wśród ścigających się aut – spokój cisza, wyłączony odbiornik samochodowy. Mogę słuchać, opowiadać o moich bliskich polecając ich Bogu, prosić o sprawy dla mnie ważne, podziwiać  piękne newsy budzącej się przyrody.

Wydzieram się więc  na cały głos, śpiewając, wołając, dziękując, prosząc.

A kiedy włączy się czerwone światło słucham, słucham… To działa!

P.S  DOBRE WIADOMOŚCI  ( GOOD NEWS) dostępne w każdym aucie. – Abonament wykupiony ok. 2000 lat temu

Życie przynosi  posag w  postaci misji i celu, które mniej lub bardziej sobie uświadamiamy a z których przyjdzie nam się rozliczyć u jego kresu.

Mężczyźni swoje cele i misje lubią rozdrabniać i uatrakcyjniać, ale często ucieczka od poważnego podejścia do roli ojca bierze się  z niedobrych wspomnień i relacji ze swoim tatą.  Nie uleczone, nie przebaczone, nie rozliczone relację z przeszłości ze swoim ojcem zabierają motywację do ćwiczenia serca  w tej podstawowej roli i przygodzie mężczyzny.

Ale to dla twardych i upartych, bo łatwiej popłynąć w nurcie „ spokontaktów” ,pubów, miałkich rozmów i relacji niż zatrzymać się i chwycić kierownicę życia mocno, jadąc pewnie i bezpiecznie po drogach które wytoczył  Bóg.

Widziałem łzy ojców którzy odzyskiwali synów i córki, spotykam mężczyzn którzy  pragną gestu przyjaźni, akceptacji i miłości ze strony ojca, widziałem zranione kobiety skrzywdzone  przez swoich najbliższych.  To cień który przeszkadza w normalnym życiu częściej niż sobie wyobrażamy.

Wiem że to problem tylko części mężczyzn, wielu jednak nie obudziło się  do  prawdziwego ojcostwa bo nie widzi sensu takiej pracy nad sobą. Zapracowani, zmęczeni, niejednokrotnie samotni nie wiedzą gdzie szukać pomocy.

Ona ( pomoc) jest blisko .

Misja i przygoda OWOCNEGO OJCOSTWA jest do rozpoczęcia od zaraz!

Można rozpocząć od postanowień :

Chcę być lepszym Tatą dla swoich dzieci!

Chcę znaleźć ludzi i sposób żeby to realizować!

Chcę  prosić Boga o siły i mądrość!

HELP!!!

Młody mężczyzna potrzebuje wzoru zdrowych, przyjacielskich relacji które obserwuje u swojego Taty i jego kompanów. Podobnie córki czują się bezpiecznie i chłoną wzorce prawidłowego zachowania innych mężczyzn, kiedy mają kontakt z Prawdziwymi Przyjaciółmi swojego Taty.

Także przyjaźni  z  Bogiem ( jest  możliwa ), takiej codziennej możemy uczyć  dzieci  przykładem i przywiązaniem do Jezusa, który przecież nazwała nas   Swoimi Przyjaciółmi .

Droga do Przyjaźni Prawdziwej wiedzie przez różne krajobrazy, ale to droga piękna i warta wysiłku. Zabierając w tę drogę nasze dzieci warto nauczyć je korzystać  z mapy Bożego Planu i kompasu wiary.

To tak naprawdę leży w interesie każdej zdrowej rodziny i małżeństwa, a przy okazji trzeba działać  by naprawiać to co „media” „nowoczesność” i wszelki „lans” próbuje zniszczyć i zdyskredytować.

To wyzwanie dla odważnych OJCÓW.

Go ahead!

Tato- opowiedz mi o wieży Babel!

Na dobranoc opowiadam o ludziach którym pycha zaślepiła rozsądek i chcieli zbudować coś doskonałego i dorównać Bogu. Skończyło się pomieszaniem języków, mówiąc po ludzku – przestali się rozumieć.

Nie wiem dlaczego Pawełek lubi tę historię, może dla tych dźwięków które dla przykładu naśladuję na zakończenie tej historii, może dla nazwy wieży?

Dla mnie to przypomnienie sytuacji  i dzieł które zaczęły się dobrze, ale pycha, rywalizacja i przewrotność  spowodowały pomieszania języków i brak jedności,  a w konsekwencji upadek dzieła.

Jeśli motywacją naszych działań nie będzie przymnażanie chwały Bogu, a jedynie promowanie statutów, zasad, zobowiązań, czy np. abstynencji od alkoholu to  za jakiś czas pomieszane języki utrudnią porozumienie i  powtórzy się historia Titanica.

codziennie rano

I sycę się zapachem, zielenią, słodyczą.

Nie brakuje mi  sił

w drodze do obiecanej ziemi.

Jestem w środku życia,

Z ciepłem w sercu

Ze świeżym zapachem jagód

Z bukietem pełnym i dostojnym.

Z finiszem agrestu i limonki.

Poranek w winnicy

- uśmiech spoza

Libańskiego Cedru.