Nie ma chwil straconych, nie ma sytuacji które czegoś nowego nie pokazują, jest tylko brak czasu na refleksję i analizę wydarzeń. Nie zawsze otrzymujemy odpowiedzi od razu, bywa często że trzeba się namęczyć żeby znaleźć sens trudności i zdarzeń tragicznych. Ale natura i bieg życia zawiera w sobie sytuacje ekstremalne.

Według Viktora Frankla, twórcy logoterapii, i więźnia obozu koncentracyjnego-w sytuacjach trudnych i dramatycznych człowiek zawsze ma wybór i może zachować się przyzwoicie lub nieprzyzwoicie.

Bazując na swoich obozowych doświadczeniach obserwował ludzi którzy mieli cel i pasję, wielu z nich przeżyło obóz, ci którzy na starcie się poddali umierali szybko.

Cel życia, nawet wśród trudności, w sposób często niewytłumaczalny dodaje sił i skrzydeł do dalszej drogi.

Szukanie sensu w życiu dodaje sił pod warunkiem że odnajdzie się jego cel.

Przyzwoitość i sens – to dobre kryteria wyboru zachowań, chociaż trudne i bolesne niejednokrotnie.

Bądź wzorem dla swojego dziecka!

Łatwo powiedzieć trudniej wykonać, powie nie jeden z nas. Ale wyjścia nie ma, a może to lepiej.

Jest przynajmniej mobilizacja do pracy nad swoimi przyzwyczajeniami, zachowaniami, jednym słowem nad sobą. W Sevres pod Paryżem mieści się Międzynarodowe Biuro Miar i Wag gdzie znajdują się wzory większości jednostek używanych codziennie.

Nie ma tam Miary Dobrego Taty – bo ona jest w Twoim domu.

Czy chcesz czy nie, twoje dzieci kierują się tym co robisz i co mówisz.

Na szczęściem jest ktoś kto chce być Doradcą w życiu każdego ojca, i jeśli poprosimy go o pomoc w modlitwie, z pewnością zacznie porządkować nasze życie.

To Duch Święty – Pocieszyciel, Doradca i bliski Przyjaciel chce poprzez Ciebie uczyć twoje dzieci a kiedyś także wnuki.

Wzorzec Dobrego Taty może znaleźć się w twoim domu.

Na następnym spotkaniu Klubu Taty chcemy rozmawiać o tym co robić żeby taki wzorem dla dzieci pozostać.

31.05.2010 godz 19.00 zapraszamy

www.klubtaty.pl

Zbieramy ślimaki na łące, prowadząć mądre dyskusje na temat kolorów liści, głębokości naszego potoczka, ilości chmurek na niebie – i czas płynie nam miło, rzekłbym nawet bardzo. Bo mój młody przyjaciel chłonie każda opowieść i wyjaśnienie które wymyślę.

„Tatka wie wszystko” – to pewnik, i ten ogrom odpowiedzialności zachęca mnie do poważnego traktowania mojego chłonnego rozmówcy.

Wiele nowych wątków musiałem sobie odświeżyć,wiele opowieści musiałem sobie odkurzyć – ale warto było. Całusy na dobranoc i to ufne spojrzenie to największa nagroda po męczącym dniu.

Mały, WIELKI Przyjaciel.

Wydawało mi się że to co nas spotkało tydzień temu, ta ilość wody na ogrodzie, strach przez dwie doby to dramat. Wystudziły mnie informacje z Polski o skali dramatu wielu rodzin na zalanych terenach.

Bezradność, ból, żal i brak perspektyw – to chyba z tych przekazów bolało najbardziej.

Trudno z tym się pogodzić, ale na swój użytek sytuacja ta uświadomiła mi całkowita zależność od Bożej łaski.

Wszystko co niezniszczalne jest w NIM.

Reszta może popłynąć w jednej chwili z potężnym hałasem spiętrzonej wody.

To dyscyplinuje i zmusza do weryfikacji „majątku”.

To co najcenniejsze jest w Nim, i to właśnie ON jest największym i bezcennym skarbem.

Zaczarowałeś dojrzale lata

i ponazywałeś nas od nowa.

Pozbierałeś jak kamyczki

smutki, rozterki i…

pośpiech.

Poukładałeś w swojej piaskownicy

łopatki, wiaderka i cały nasz strach -

o życie dorosłe.

Jak ty to zrobiłeś chłopcze ?

Potrzebowałeś tylko trzech lat,

a my czarujemy od dawna!

Pawełkowi

Pamięć ludzka to niesamowity wynalazek. Może pomagać, ale może utrudniać życie.

Psalm 103 zachęca : „ miej w pamięci każdy znak łaski od Pana”, dbaj o to co dobre, pielęgnuj dobre myśli, wydarzenia i wspomnienia.

Ale jest pamięć która niszczy serce, ta przewrotna, przypominająca chwile trudne, niesprawiedliwe, bolesne.

Jak czarna skrzynka co jakiś czas z niezwykłą siłą odtwarza, kontekst, barwę głosu i treść złych rozmów, przypomina niepokój i złość trudnych chwil.

Ten rejestrator odtwarza bardzo szczegółowo mimikę, nastawienie i emocje, i rani kolejny raz.

To ta zła strona tzw. „dobrej” pamięci.

Czarna skrzynka wytrzyma wiele. Nie jest w s tanie zniszczyć jej nawet upadek z wysokości kilku tysięcy metrów, i nawet jak się zagubi po katastrofie wysyła sygnał ułatwiający jej zlokalizowanie.

Walczę z taką czarną skrzynką pamięci, której w żaden sposób zniszczyć się nie da.

I czuję że tylko jej konstruktor może ją unicestwić i zniszczyć jej destrukcyjne zapisy.

W realiach życia Ewangelią może to uczynić tylko Boża Łaska . Tylko Bóg daje siły, żeby pamiętać i wspominać tylko  to co dobre, budujące , pożyteczne.

Gdy jesteś zbyt blisko, albo w centrum wydarzeń łatwo pominąć szczegóły, które widoczne są kiedy spogląda się na nie z boku.

Paulin o. Augustyn Pelanowski w swojej ostatniej książce „Odejścia”, daje za przykład artystę malarza, który co jakiś czas musi odejść kilka lub kilkanaście kroków do tyłu, żeby ocenić, harmonię, perspektywę dzieła – jednym słowem ogarnąć całość.

Życie w wirze pracy, aktywności pozazawodowych, pasji daje poczucie spełnienia, ale często spala nas nie wiedząc czemu – „przecież to wszystko takie dobre”.

Jest tak przestrzeń w każdym człowieka która wymaga zatrzymania, refleksji i dystansu do siebie samego, uczciwej samooceny i ciszy, w której można ze sobą pobyć sam na sam.

Pożytecznym jest zobaczyć toczące się życie w miejscach gdzie nas już nie ma, po to żeby zobaczyć siebie, jak płótno malarskie malowane z mozołem i pięknie  z większej odległości.

Tak naprawdę to spojrzenie z dystansu na siebie, swoje cechy charakteru i zaangażowanie w różnych miejscach, po jakimś czasie daje nowe siły do trwania we wdzięczności przed Panem.

Nie dajmy się ograbić z czasu na Myśli Prawdziwe, a zobaczymy dzięki Niemu znacznie więcej w tym co robiliśmy, co robimy i w tym co przed nami.

Tracę choć nie miałem wiele,

może trochę marzeń i złudzeń

-za dużo.

Oddycham teraz pełniej,

bo mi tak po prostu lekko.

Bez tego niebezpiecznego

zadowolenia z siebie.